دانلود سخنرانی استاد رفیعی  -  پنج انگیزه امام حسین(ع) از قیام 

 

 

شب عاشورا

 

در شب پر شور عاشورا ، به دشت کربلا 

تا سحر ، بیدار و شادانند اصحاب حسین

صوت قرآن و ، نماز است و ، مناجات و دعا

روشنائی بخش آنان ، نور مهتاب حسین .....

گفت با خویشان و با اصحاب خود آن شب امام 

چون که فردا ، روبرو با لشگر دشمن شوم

جز شهادت نیست راه دیگری در این قیام 

دوست دارم ، کشته در این راه ، تنها من شوم

هر که می‌ترسد ز جان خود ، درین جنگ شدید

خیز و ، در پردة شب ، گیرد اکنون راه خویش

هر که می‌خواهد که فردا ، همرهم گردد شهید

عهد بندد با خدایش ، در دل آگاه خویش

یک زبان ، گفتند : هرگز ، ای عزیز فاطمه

کی ترا تنها گذاریم و ، ازین صحرا رویم

نیست ما را یا حسین از این شهادت واهمه

ای خوشا ، با رو سپیدی ، ما ازین دنیا رویم

در شب پر شور عاشورا ، به دشت کربلا

تا سحر بیدار و شادانند اصحاب حسین

صوت قرآن و ، نماز است و ، مناجات و دعا

روشنائی بخش آنان ، نور مهتاب حسین ....

سیزده ساله جوانی بود و ، پرسیدش امام :

مرگ در پیشت چگونه باشد ای پور حسن ؟

در جواب پیشوایش ، گفت با صد احترام :

از عسل شیرین تر است این مرگ خونین پیش من

آن یکی گفتا : اگر هفتاد باره جان دهم 

زنده گردم ، باز ، در راهت فداکاری کنم

دوست دارم ، جان به راه عترت و قرآن دهم 

تا نفس دارم ، امام خویش را یاری کنم

یک زبان گفتند : کی امشب به پایان می‌رسد ؟

کی شود فردا ؟ که جان در یاری قرآن دهیم ؟

جان ما بعد از شهادت ، چون به جانان می‌رسد

 کی شود پیش امام خود ، خدایا جان دهیم ... ؟

 

حبیب چایچیان

/ 0 نظر / 19 بازدید